Paulina Buźniak – dyplom 2011

zobacz: Rok IV
zobacz: Rok III

O kim, o czym są O(błędy)?

Czy w ogóle możemy postawić tak sformułowane pytanie? Może właściwiej byłoby zadać pytanie – kim, czym są? Niezwykłe wariacje o zwykłym szaleństwie?

OBłędna OBserwatorka OBnażyła OBlicze OBrębiając OBustronnie OByczajowy OBrazek OBdarowawszy OBecnych OBsceniczną OBietnicą OBwieściła Obronę.

Kiedy stajemy przed lustrem nieuchronnie musimy zmierzyć się z własną osobą i tej konfrontacji dokonujemy niezmiennie. Bezwarunkowo stajemy oko w oko z problemem i zagadką – jaką jesteśmy dla nas my sami. I codziennie dokonuje się ten sam żmudny rytuał, coś na kształt reanimacji. Usta usta. Usta nos. Nie zawsze jest higienicznie, nie zawsze przewidywalnie. Roznegliżowanie. Nagość.

O(B)łędy to szaleńcze próby zostawienia śladu. Ale również rodzaj pieczęci, którą składa czy też wyciska na nas każdy dzień. Stąd fenomen poduszki, która dostosowuje się do kształtu naszej twarzy, ale jednocześnie zostawia na niej swoje znaki. O(B)łędy to rozliczne wariacje na temat ja, próby uchwycenie rzeczy pod zmiennym kątem, w odmiennym świetle.

O(B)łędy to fragmentaryczna rzeczywistość pozszywana z tych samych elementów, rodzaj multiplikacji, nie będącej nigdy zwykłym powieleniem. Ubiory-maski – szyte i drukowane przez Paulinę osobiście, prezentują zwielokrotnione alter-ego twórcy, różne oblicza jednej osoby, wielość humorów, nastrojów i gotowych matryc, które świetnie zastępują prawdziwą twarz, lub z tą twarzą są utożsamiane.

Czego pozostaje nam życzyć autorce na przyszłość, to tej samej lekkości igły i szerokiego uśmiechu na jakże wdzięcznym, autentycznym obliczu.

(tekst: Pracownia Litografii – Błażej Ostoja Lniski, Magdalena Boffito)
_
zobacz: strona autorki